అమ్మే
నువాంది నిజమే సామే!
అగ్గురారాల్లో ఏముంటది
బెమ్మమొకం నుంచి ఊడిపడ్డట్టు ఆంకారం ఈసు
ఉచ్చులు తగిలిచ్చే ముచ్చు మడుసులు
కడుపుల నిండా బెమ్మజెముళ్ళు
అబద్ధాల మాయల మంత్రాల బతుకులు
కట్టుబాట్ల కట్టుమడులు
అన్నీ వదిలి రా
మా గూడెంలోకి రా
మడులు గుడులు అగ్గురారాలొదిలి
గాటి బతుకునొదిలి
మా గూడెం మనుసుల మజ్జెకి పా
పోదాం పా
గెడ్డి పూలు పూసినట్టు
మంచు బొట్లు రాలినట్టు
సల్లగాలి తోలినట్టు
వడగాలి కొట్టినట్టు
వానతుంపర రాలినట్టు
బళ్ళున తెల్లారినట్టు
మావోళ్ళ నవ్వులుంటయి
సెమటోసనో సేనోసనో మట్టోసనో
మన్నులో పుట్టిన మొక్కలసుమంటి పసరు వాసనో
మా గూడెపోళ్ళ బతుకు వాసన
నీకిట్టమైతదో కట్టమైతదో సూద్దువు పా
పోదాంపా, మా గూడెం మణుసుల మజ్జెకి
ఒక సెంప ఎండ ఇంకోసెంప ఎన్నెల తాకి
సీకటీ ఎలుగు ఎండావాన మట్టిబురద
నాకిన వొళ్ళు మాయి
కాల్చిన ఈరిగెలూ దొప్పలు సియ్యల కూర
సంకటి ముద్దలు పుల్లనీళ్ళు
వొట్టి శాపల శాకం ఎండు తలకాయల కారం
సింతాకు పొడి రొయ్యల కారం తిందువుగానిదాతిం తిందువుగాని రా
తిరగలి ఇసుర్లు రోకటి దంపులు
లల్లాయి పాటల సిందరువులు
ఇచ్చురుతో పిల్లలు మూసిన మూకుడు తప్పేట్లు
ఇందువుగాని రా
సీమిడి బుగ్గల సంటోల్లాటలు సూద్దువుగాని
రా పోదాం మాపాటి మనుసుల మజ్జెకి
అమ్మే
మా గూడెంలో బతకాలంటే
కూసింత దయిర్నముండాల
ఎండిన మొకంలోనూ రవొంత
ఎన్నెల్లాంటి నవ్వులుండాల
సీకట్లోనూ ఎలుతరయ్యే కండ్లుండాల
మందిని కలేసుకుపోయే మనసుండాల
సూరిణ్ణి సజ్జరొట్టెలా కాల్సే కసి ఉండాల
పచ్చి పియ్యి దొక్కితే పదారొక్కలయ్యే
సత్తావుండాల
ఉంటే రా మాగూడెంలోకి
బాగిశాలో!
నీకు కట్టం రానీయరు
కడుపులోది దీసి పెడతరు
కళ్ళలోన దాసుకుంటరు
గుంపు శరద మా గూడెపోళ్ళది
రా బంగారం
మా గూడెంలోకి
ఇదుగో ఈ సెట్టుసాయ సూడు
పూసే పూలసుంటి ఎగిరే పిట్టలసుంటి
పొడిసే పొద్దసొంటి మెరిసే సుక్కలసుంటి
కలలు కనటం నేర్సుకుంటవు
ఊసుల్ని రాసిలకల్లా ఎగరేసుకో
పచ్చి రెక్కలు ఇదిలిచ్చినట్టు
నీ బయాలు వొదిలిపోతయి
సేచ్చిని తూనీగ జేసి ఆడుకోనీ
రా మా గూడెంలోకి
(జయప్రభ కవిత చదివి)
– కృపాకర్ మాదిగ
